U bent niet ingelogd

De Hel van Twente 15 mei 2019

De hel van Twente … een paar weken vooraf werd er al over gepraat … En uiteindelijk hebben we met 7 dapperen deelgenomen; Ben, Anne en Johan voor de 160 km, Gerry, Jur, Johann en Bernard (ondergetekende) voor de 100 km. Via WhatsApp het vervoer regelen en tijdens de 25 km/h dinsdagtocht de laatste details besproken om elkaar te vinden, alhoewel …Jacob had trouwens weer een prima dinsdagtocht uitgezet, met koffiepauze in de ons welbekende Heestertenne in Laar (D). Onbeperkt zelfgebakken « Sahnetorte »!!! We moesten zelfs de jongens uit Borger aanmanen tot vertrek want ze bleven maar dooreten. Ja en nu de hel van Twente. Dinsdagavond Johann nog ge-appt dat hij eventueel Jur moest bellen want ik zou niet mijn eigen mobiel meenemen. Woensdagochtend al om 7 uur Jur opgepikt bij de carpool Parking Nieuw-Amsterdam, en daar gingen we dan. Toen ik hem vertelde dat Johann hem eventueel kon bellen, bleek zijn mobiel thuis gelaten te zijn… en Johann bellen met mijn telefoon lukte ook niet, zijn nummer hadden we niet, dus dat zou zoeken worden in Almelo. Er waren trouwens ruim 1600 deelnemers las ik achteraf. Bij de inschrijving vonden we elkaar allemaal terug met uitzondering van … Johann. Gestart om exact 8 uur 30 voor de « helse » rit. Al snel splitsten de 100 en de 160 km zich. Meteen een strakke wind vol op de kop. Gerry ging snel, te snel, en pikte dan ook aan bij een snelle groep. Na 20-25 km reeds de eerste bevoorrading. Alles uitstekend geregeld, maar de Sahnetorte was nog niet helemaal verteerd dacht ik, dus rustig aan. Nog steeds de wind vol op kop en op naar de eerste Duitse heuveltjes. Het was prachtig weer, volop zon. Het was echt genieten van deze prachtige tocht. Alles prima nog, maar na 50-60 km ging bij mij langzaam het licht uit. Jur bleef maar flink doorrijden en waar bleef die volgende bevoorrading? Eindelijk na 70 km! Weer alles prima geregeld door de organisatie, en ik ben wel 10 keer langs al die calorieën gelopen maar het hielp niet mee. We wilden net wegrijden voor de laatste 30 km, en toen …Johann! Johann had natuurlijk eindeloos geprobeerd om Jur te bereiken, maar helaas. De laatste 30 km met rugwind, nog nauwelijks heuvels, maar het licht bleef bij mij uit ondanks dat de zon nog steeds volop scheen. Tot overmaat van ramp nog een kramp op het einde, maar met de nodige adviezen van Johann toch den arrivée gehaald. Het broodje hamburger was voor mij eerder een klein bitterballetje. Het was een bijzonder mooie tocht, maar ook een beetje hel, als je niet goed blijft eten en drinken. Tot volgend jaar in Almelo!

Bernard

NTFU toertochten in de buurt